Kim jestem?
Nazywam się Daniel Bazylewicz i przede wszystkim jestem „tylko i aż” człowiekiem.
(w miarę) Krótko:
Jestem psychologiem, pedagogiem specjalnym, interwentem kryzysowym, psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym, psychoterapeutą uzależnień, terapeutą motywującym, trenerem umiejętności psychospołecznych, szkoleniowcem… i porucznikiem służby więziennej w stanie spoczynku (acz nie emerytem).
Nie chcę używać gładkich opisów podkreślających, że jestem etyczny, empatyczny, nieoceniający oraz podchodzę indywidualnie i holistycznie do osób, które zgłaszają się po wsparcie, ponieważ to powinna być oczywista oczywistość, a nie coś, co wyróżnia terapeutę.
Moim bliskim szukającym psychoterapii zawsze polecam poleganie nie na uśmiechniętych zdjęciach i ładnych opisach (jakie przychodzą z łatwością psychologom i terapeutom, którzy przecież chociaż trochę znając się na temacie ludzkiej psychiki wiedzą jak zrobić dobre wrażenie i zadbać o swój wizerunek) tylko na transparentności i konkretnych danych. Zwłaszcza zaświadczeniach o szkoleniach, które zawierają informację kto je przeprowadzał i ile godzin tak naprawdę trwały. Jeśli bliscy pozwalają mi na to, sam też zerkam na opisy terapeutów których biorą pod uwagę, ponieważ jeżeli ktoś nie jest „z branży” to ma prawo nie odróżniać co tylko brzmi profesjonalnie, a co rzeczywiście może świadczyć o kompetencjach i doświadczeniu osoby, której daje się przecież ogromny kredyt zaufania już na staracie.
Państwu mogę jedynie zaproponować transparentność i dać oficerskie słowo, że staram się do mojej pracy podchodzić profesjonalnie i z pasją. Choć akurat pasja nie wymaga starania, tylko napędza się sama. Bez niej trudno byłoby mi odbyć blisko 2.000 godzin szkoleń i nabyć blisko 30.000 godzin doświadczenia zawodowego.
Jestem zdania, że profesjonalista w branży psychologiczno-psychoterapeutycznej powinien przepracować kilka dobrych lat pod nadzorem doświadczonych koleżanek i kolegów zanim zacznie pracę w prywatnych gabinetach oraz zainwestować czas w wymagające szkolenia, w tym tzw. „całościowe szkoły” trwające latami… a nie dwa weekendy oglądania webinarów. Choć całościowe szkolenia są niestety drogie, to przecież nikt by za nie płacił, gdyby nie dawały konkretnych kompetencji.
Jeśli brakuje tu jakiejkolwiek informacji, która byłaby Państwu potrzebna dla zweryfikowania czy zasługuję na Państwa zaufanie – zachęcam do kontaktu!
(Przy)długo:
Z wykształcenia uniwersyteckiego jestem psychologiem i pedagogiem specjalnym resocjalizacji. Z uwagi na doświadczenia zawodowe jestem terapeutą, interwentem kryzysowym, byłym funkcjonariuszem Służby Więziennej, szkoleniowcem. A w mojej głowie jestem po prostu tzw. „pomagaczem”. Osobą, która wykorzystuje swoje kompetencje, aby w praktyce, możliwie profesjonalnie, wspierać tych, którzy tego potrzebują.
Miałem zostać informatykiem. A przynajmniej taki był plan, kiedy wybierałem profil klasy szkoły średniej. Ale. Oglądając scenę filmu, w której psychoterapeuta pomagał bohaterowi w jego cierpieniu, pomyślałem, że to jest to co chcę robić w życiu. Na szczęście przebłysk ten miał miejsce jeszcze przed zadeklarowaniem z jakich przedmiotów chcę zdawać maturę. Do gremium studentów psychologii przyjął mnie Uniwersytet Śląski w Katowicach. Równolegle z czwartym rokiem głównych studiów zacząłem kształcić się na pedagoga specjalnego, choć wtedy jeszcze nie przypuszczałem, że naprawdę będę zajmował się resocjalizacją.
Moje pierwsze kroki zawodowe stawiałem pracując w Ośrodku Interwencji Kryzysowej w Katowicach. Ówczesny zespół OIK kształtował nieopierzonego absolwenta studiów, mającego teoretyczną wiedzę o wszystkim i o niczym, na praktyka. Miałem ogromne szczęście, że właśnie tamci ludzie, których w większości do dziś spostrzegam jako wybitnych profesjonalistów, zbudowali fundament, na którym osadzone jest moje podejście do pomocy drugiemu człowiekowi. To tam przez 4 lata zajmowałem się pomocą osobom doświadczającym przemocy i bliskim osób uzależnionych, a także „tym drugim”, które miały trudność w powstrzymywaniu się od zachowań agresywnych oraz nadużywania substancji. Ośrodek Interwencji Kryzysowej to także pomaganie w wielu innych kryzysach. Depresja, myśli i próby samobójcze. Samookaleczenia. Choroby terminalne własne i członków rodzin. Kryzysy małżeńskie. Doświadczenia wypadków, rozbojów i gwałtów. Żal po utracie osób, które zginęły w wypadkach lub innych nieoczekiwanych okolicznościach, ale także po tych, którzy odeszli naturalnie, pozostawiając nie mniejszą pustkę. Sposobów doświadczania cierpienia przez ludzi, którym starałem się pomóc, było właściwie niezliczenie wiele.
Pracując na pełnym etacie w OIK, zacząłem dodatkowo pracować także w Ośrodku Pomocy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem. Z OPOPP związany byłem przez ponad 8 lat i jak nie trudno się domyślić wspierałem tam osoby ponoszące m.in. psychologiczne konsekwencje dokonanych na nich przestępstw.
Podjęcie dodatkowej pracy pozwoliło mi na rozpoczęcie specjalistycznego kształcenia się w kierunku psychoterapii osób uzależnionych i ich bliskich w Centrum Edukacji Doradztwa i Rozwoju w Czarnym Borze. Równolegle rozpocząłem pracę wolontaryjną w Ośrodku Promocji Zdrowia Trzeźwości i Rozwoju Osobistego, która trwała kolejne 3 lata, a więc przez cały okres szkolenia teoretycznego i praktycznego zakończonego otrzymaniem od Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych certyfikatu potwierdzającego moje kompetencje Specjalisty Psychoterapii Uzależnień.
W 2015 r. zakończyłem pracę w OIK i przywdziałem mundur funkcjonariusza Służby Więziennej w stopniu szeregowego. Zostałem młodszym psychologiem działu penitencjarnego w Zakładzie Karnym w Zabrzu, jednostce przeznaczonej dla mężczyzn-recydywistów. Służba jako psycholog więzienny to nie tylko próby kształtowania społecznie pożądanych postaw u tych, którzy popełnili przestępstwa, w tym zbrodnie i czyny przekraczające wszystkie możliwe normy społeczne. To przede wszystkim patrzenie na człowieka głębiej niż przez pryzmat czynu przestępczego, który popełnił. To pomaganie ludziom ze świadomością, że zanim skrzywdzili innych, sami zostali skrzywdzeni. A także wspieranie mimo noszenia munduru. Symbolu przynależności do systemu więziennego postrzeganego najczęściej przez tych, którym starałem się pomóc, jako opresyjnego.
W rozwijaniu akceptacji drugiego człowieka i poszanowania jego autonomii, prócz doświadczeń zawodowych, pomogło mi podjęcie blisko dwuletniego szkolenia pod okiem Polskiego Instytutu Dialogu Motywującego. Choć myślałem, że dzięki niemu po prostu zdobędę nową wiedzę i poszerzę swój warsztat umiejętności terapeutycznych o stosowanie Dialogu Motywującego, otrzymałem od PIDM znacznie więcej. Prowadzący zajęcia nie tylko nauczyli mnie w jaki sposób towarzyszyć drugiemu człowiekowi, aby łatwiej było mu pokonać własne ograniczenia stojące na drodze do życia zgodnego z jego potrzebami i wartościami. Przede wszystkim wzmocnili pokorę i zarazili pasją do pomocy opartej na autentyczności, partnerstwie, empatii, akceptacji oraz intuicyjnym skoncentrowaniu na potrzebach i zasobach drugiego człowieka. Nie tylko edukowali i stosowali DM. Oni byli Dialogiem Motywującym. Prawdziwą inspiracją.
Zdobyte doświadczenie i umiejętności, wraz z otrzymanym wielkim zaufaniem, pozwoliły mi sprawdzić się w roli osoby, która szkoli kolejnych terapeutów uzależnień, interwentów kryzysowych, funkcjonariuszy Służby Więziennej i praktyków Dialogu Motywującego. Kilkukrotnie miałem także zaszczyt bycia prelegentem reprezentującym Służbę Więzienną na konferencjach oraz występować w roli eksperta w radio i telewizji.
Początkiem 2022 r. obdarzony zostałem kolejną dawką ogromnego zaufania w moje kompetencje zawodowe i osobiste. Zostałem członkiem zespołu Pracowni Pomocy Psychologicznej i Psychoterapii SOLUTIO, który pomaga ludziom w ramach prywatnych gabinetów psychoterapii. Praca ta pozwala mi wykorzystywać już zdobyte umiejętności oraz motywuje do ich dalszego poszerzania. Wraz z jej rozpoczęciem zapadła decyzja o rozpoczęciu czteroletniego, usystematyzowanego kształcenia się w Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej (CBT) w Instytucie Poznawczym w Krakowie. O wyborze tego nurtu psychoterapii zadecydowały dwa czynniki. Po pierwsze od czasów studiów towarzyszy mi silne przekonanie, że pomagając innym należy wykorzystywać przede wszystkim metody, które wg badań naukowych mają największą skuteczność. Po drugie w metodyce tej szkoliłem się już częściowo zdobywając kompetencje prowadzenia psychoterapii osób uzależnionych i ich bliskich.
Po blisko 9 latach służby, będąc starszym psychologiem działu penitencjarnego w stopniu porucznika, podjąłem decyzję o przejściu w stan spoczynku bez uprawnień emerytalnych, aby w całości skupić się na prowadzeniu terapii gabinetowej i w formie pracy online.
Historia ta pisze się nadal. Jestem przekonany, że sam wielokrotnie będę zaskoczony jakimi ścieżkami pobiegnie ta pasja. Wierzę jednak, że pozwoli zrealizować plany związane z rozpoczęciem kolejnych szkół, poznawać kolejnych cudownych ludzi i… po prostu nadal możliwie profesjonalnie pomagać tym, którzy tego potrzebują
Wyciąg z CV:
KOMPETENCJE SPECJALISTYCZNE
Specjalista Psychoterapii Uzależnień PARPA – certyfikat nr 1642 nadany w 2017 r.
Terapeuta Motywujący PIDM – certyfikat nr 11/ATE II/2021
Trener Warsztatu Umiejętności Psychospołecznych
Spełnione wymagania KPPPwR do realizacji oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie
WYKSZTAŁCENIE I NAJWAŻNIEJSZE SZKOLENIA
(studia + 1600 godzin całościowych szkoleń)
2022 –
Szkoła Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej w Instytucie Poznawczym w Krakowie
(dotychczas zrealizowane blisko 3/4 z docelowych 900 godzin)
2017 – 2019
Szkoła Terapii Motywującej Polskiego Instytutu Dialogu Motywującego
(200 godzin)
2017
Szkoła Trenerów w Ośrodku Pomocy Psychologicznej Leśniczówka
(50 godzin)
2014 – 2015
Szkoła Psychoterapii Uzależnień w Centrum Edukacji Doradztwa i Rozwoju w Czarnym Borze
(690 godzin)
2009 – 2012
Uniwersytet Śląski, kierunek: Pedagogika resocjalizacyjna z profilaktyką społeczną, studia dzienne pierwszego stopnia
2006 – 2011
Uniwersytet Śląski, kierunek: Psychologia, studia dzienne jednolite magisterskie
2003 – 2006
II Liceum Ogólnokształcące w Świdnicy
(łącznie 339 godzin)
2025
EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) – Poziom 1
28 godzin
E-psyche
Kurs MBCT-L (Mindfulness Based Cognitive Therapy for Life)
22 godziny
Uniwersytet SWPS
2024
Podstawy diagnozy oraz psychoterapia u osób dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi
15 godzin
Instytut Poznawczy
2023
Kurs MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction)
27 godzin
Mindfulness Ewa Oszek
2021
Chcę się upewnić, że jesteś czyli praca z dorosłym pacjentem zagrożonym samobójstwem
12 godzin
Polski Instytut Ericksonowski
2020
Warsztaty Sztuka Poszukiwania Sensu
12 godzin
Centrum Psychoterapii i Rozwoju Osobistego Opus Anima
2017
Postępowanie z przestępcami seksualnymi w izolacji penitencjarnej – elementy diagnozy oraz prowadzenie oddziaływań penitencjarnych
5 godzin
Ośrodek Psychoterapii, Mediacji i Pracy z Rodziną SENSUS
2015
Interwencja kryzysowa wobec osób zagrożonych samobójstwem
20 godzin
Grupa Interwencji Psychologicznej i Szkoleń ARCAN
Uzależnienie od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych oraz możliwości pomagania osobom uzależnionym przebywającym w warunkach izolacji
3 godziny
Wojewódzki Ośrodek Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia w Gorzycah
2014
Podejmowanie działań wobec osób pijących szkodliwie i uzależnionych od alkoholu
16 godzin
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego
2013
Uzależnienie od czynności – program szkoleniowy dla realizatorów programów profilaktycznych, terapeutów uzależnień i lekarzy
30 godzin
Głogowskie Stowarzyszenie Terapii Uzależnień i Ochrony Zdrowia Psychicznego
Skuteczna interwencja w sytuacjach kryzysowych w rodzinie
70 godzin
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego
Szkolenie podstawowe dla specjalistów pracujących z osobami stosującymi przemoc
40 godzin
Fundacja Przeciw Wykluczeniu Społecznemu „Będziesz”
2012
Zarządzanie sobą w czasie
Wyższa Szkoła Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach
Przemoc – specyfika pracy socjalnej z rodzinami z problemem przemocy – szkolenie zaawansowanie
13 godzin
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Katowicach
2011
Budowanie i funkcjonowanie zespołów interdyscyplinarnych ds. przemocy w rodzinie
20 godzin
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego
Procedura „Niebieska Karta” – zastosowanie w praktyce
16 godzin
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego
PRZEBIEG KARIERY ZAWODOWEJ
od grudnia 2023 – do teraz
Światło i Człowiek – prywatny gabinet psychologiczno-psychoterapeutyczny online
od marca 2022 – do teraz
Pracownia Pomocy Psychologicznej i Psychoterapii SOLUTIO (B2B)
od lipca 2022 – do grudnia 2024
Punkt terapeutyczny dla osób uzależnionych i ich bliskich w Bytomiu
od września 2015 – do kwietnia 2024 (pełny etat)
Zakład Karny w Zabrzu / Areszt Śledczy w Bytomiu
od września 2013 – do grudnia 2021
Ośrodek Pomocy Osobom Pokrzywdzonych Przestępstwem w Gliwicach/Katowicach/Chorzowie
od lipca 2014 – do lipca 2017
Ośrodek Promocji Zdrowia Trzeźwości i Rozwoju Osobistego NZOZ
od listopada 2011 – do sierpnia 2015 (pełny etat)
Ośrodek Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Katowicach
SZACOWANY PRZEPRACOWANY CZAS W RAMACH ZDOBYWANIA DOŚWIADCZENIA ZAWODOWEGO JAKO PRAKTYK
(do końca maja 2025 r.)
Ośrodek Interwencji Kryzysowej
ok. 7.200 godzin w ramach etatu
Zakład Karny/Areszt Śledczy
ok. 16.000 godzin etatu
Poradnia leczenia uzależnień
ok. 1.200 godzin psychoterapii indywidualnej i grupowej
Ośrodki Pomocy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem
ok. 2.500 godzin konsultacji/terapii indywidualnej
Pracownia Pomocy Psychologicznej i Psychoterapii Solutio
ok. 2.200 godzin psychoterapii indywidualnej
Światło i Człowiek – prywatny gabinet psychologiczno-psychoterapeutyczny online
ok. 500 godzin psychoterapii indywidualnej
łącznie ponad 23.000 godzin pracy na etacie psychologa
i ponad 6000 godzin konsultacji/terapii w pracy pozaetatowej.
POZOSTAŁE DOŚWIADCZENIE:
luty 2016
Ośrodek Profilaktyki i Leczenia Uzależnień w Zabrzu
Staż specjalistyczny w Oddziale Terapii Dziennej (Akredytacja PARPA)
czerwiec 2011
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Katowicach
Praktyki studenckie w Ośrodku Interwencji Kryzysowej
sierpień 2010
Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich w Świdnicy
Praktyki studenckie w Internacie Zakładu Poprawczego dla Nieletnich
czerwiec/lipiec 2010
SP Szpital Kliniczny nr 7 Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Górnośląskie Centrum Medyczne im. prof. Leszka Gieca
Praktyki studenckie w Oddziale Zamkniętym Psychiatrii
lipiec/sierpień 2009
Zakład Lecznictwa Odwykowego dla Osób Uzależnionych od Alkoholu
w Czarnym Borze
Praktyki studenckie w poradniach leczenia uzależnienia i współuzależnienia
październik 2009 – styczeń 2010
Regionalne Stowarzyszenie Na Rzecz Osób Autystycznych i Ich Rodzin
Wolontariat – terapia zajęciowa dla osób z autyzmem
– Praca z osobą doświadczającą i stosującą przemoc
– Praca z osobą uzależnioną i współuzależnioną
– Uzależnienie w interwencji kryzysowej
– Podstawy Dialogu Motywującego w praktyce
Prowadzenie szkoleń dla funkcjonariuszy i pracowników SW:
– Zasady realizowania profilaktyki presuicydalnej w środowisku osób pozbawionych wolności
– Wykorzystywanie technik radzenia sobie ze stresem w warunkach obowiązków służbowych
Prowadzenie szkoleń dla pracowników socjalnych:
– Interwencja Kryzysowa
– Zasady udzielania pomocy psychologicznej w sytuacji katastrof i wypadków o charakterze masowym – kontakt z klientem
– Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie
Prowadzenie warsztatów umiejętności psychospołecznych
– Radzenie sobie ze stresem
– Poczucie własnej wartości
– Kontrola złości i agresji
– Trening asertywności
– Warsztaty twórczego myślenia
Tworzenie i prowadzenie programów readaptacyjnych dla recydywistów penitencjarnych
– Przeciwdziałanie agresji i autoagresji
– Oddziaływania dla osadzonych z powodu prowadzenia pojazdów pod wpływem substancji psychoaktywnych
– Profilaktyka uzależnień
– Pierwsza pomoc psychologiczna
-Asertywne stawianie granic i wyrażanie poglądów
Problematyka obejmowana pomocą psychologiczną (analiza, diagnoza i wsparcie)
– Odbywanie kary pozbawienia wolności
– Przygotowanie do zakończenia kary pozbawienia wolności
– Uzależnienie od substancji psychoaktywnych i behawioralnych, współuzależnienie, konsekwencje dorastania w rodzinie z problemem uzależnienia
– Problem w radzeniu sobie ze złością, agresją i stosowanie przemocy w rodzinie
– Doświadczanie przemocy
– Bezrobocie
– Bezdomność
– Kryzys samobójczy
– Żałoba
– ASD i PTSD w wyniku wypadku, napaści lub innego przeżycia traumatycznego
– Inne sytuacje i doświadczenia kryzysowe
Certyfikaty, dyplomy, zaświadczenia
